 |
|
|
|
|
|
||||||||
 |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
Created By Τελευταία ενημέρωση |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
 |
|||
|
|
|
|
|
Υδροσκάφος Το βασισμένο στην τεχνολογία των ραδιοκυμάτων τηλέφωνο τοποθετημένο σε μια βολική θέση δίπλα στο πελώριο αγγλικό μολύβι και το μακρινό ηλεκτρικό πορτοκαλί φως που τα βήματα ενός παγωμένου περαστικού ίσως μόλις τώρα φώτισε έκαναν τα δάχτυλά μου να κινηθούν άγνωστο γιατί πάνω στο βρώμικο απ’ την σκόνη πληκτρολόγιο μιας αδικαιολόγητα θορυβώδους μηχανής.
Το ένα σύννεφο έχει αποκτήσει σφαιρική δομή Το χρώμα του είναι κόκκινο και αστραφτερό. Το άλλο ήρεμα ξαπλώνει μέσα του. Το χρώμα του: Ένας μικρός ήλιος που λέει ιστορίες φυγής. Ο πυρήνας του ρέει σιγανά Και με μπλε αποχρώσεις.
Τα μηχανικά δέντρα Απαλός άνεμος Χαϊδεύει τα μάτια Μικρών γυάλινων πλασμάτων. Προσέχω: Τις συρμάτινες χώρες Της απουσίας συναισθημάτων Σε έναν κίτρινο χώρο χαλάρωσης Τα ήσυχα κύματα που χύνονται Απ’ τα γαλάζια δόντια Ενός πέτρινου ζώου.
Ήταν η ώρα της γυάλινης εκτόξευσης πλασματικού σκάφους γύρω απ' τον νέο πλανήτη. Ένα τραπέζι με κοντούς ανθρώπους μπορεί να είναι η αρχή για δυο χιλιάδες σχεδιασμούς απόρρητων επιχειρήσεων. Τουλάχιστον όταν έρχεται η ώρα για μια απαλή ενεργειακή επικάλυψη κάτω από γενναία κύματα μουσικής.
Και όταν κάθομαι και αναρωτιέμαι αν είμαι τρελός Πρέπει να φταίει το σκοτάδι της καμινάδας Μια ηλεκτρονική εξάρτηση που έρχεται απ' τα αστερία Η πελώρια χαρούμενη γαλάζια αρκούδα που στέκεται στο ένα πόδι και κοιτάζει ένα μεταλλικό καιόμενο στρείδι Το πλαστικό που κατοικεί στα χέρια της γυναίκας που πάλλεται και αυτό με ουράνια κρυσταλλική μεγαλοπρέπεια.
Το φουτουριστικό πλάσμα του: Αγρία τα μάτια Καρφώνονται στον ανεμοτοίχο Που θα μπορούσε να είναι παράθυρο Στο διάστημα Με απαλή σκέψη Και την κατάλληλη ηχοχρωματική επένδυση Ο ηλεκτροχημικός τρόμος θα μεταβαλλόταν Σε κήπο Είναι δίχως όνομα Κρεμασμένος Πάνω απ' το φεγγάρι Μιράντα.
Το πρόσωπο Μέσα από το κόκκινο χρώμα του κήπου Η μουσική από τα αστερία Μια αρχαία μάχη στις όχθες του αρειανού ποταμού Ο κύκλος με τα μανιτάρια Το σιγανό στερεοσκοπικό παραμύθι με τους δράκους Τα όμορφα δολοφονικά τέρατα της σελήνης Η ελπίδα της Ευρώπης Και οι ατελείωτοι κόσμοι που υπάρχουν Τώρα.
Το κοριτσάκι πέρασε στο κόκκινο δωμάτιο με τα στραβά έπιπλα και αφού ένα σκάφανδρο τύλιξε γύρω απ' τα μεταξένια της σκληρά σαν ατσάλι μαλλιά από ανεξερεύνητη ρίζα κάποιου φυτού που φέρνει υπνηλία οι σιγανές απ' το διπλανό ονειροδωμάτιο κραυγές ξύπνησαν τις κακές σκέψεις. Εγώ τινάχτηκα με νυχτερινή κίνηση. Οι φωνές έκαναν το δωμάτιο να τρέμει με αρκουδίσια αγαλλίαση. Μια αγρία κατάρρευση πυρήνα καστανού προσέχοντας τα μανιτάρια στην σκάλα μπαίνοντας στο διπλανό ονειροδωμάτιο το κρεβάτι ήταν καλοστρωμένο και γεμάτο χώρες υδρόβιας πειθαρχίας με χαμογελαστούς κάστορες χτισμένους σε στέρεους πίνακες. Το κορίτσι με τα γυαλιά προσπαθούσε να συγκρατήσει την ακαταλαβίστικη μορφή με το δεύτερο σκάφανδρο και τα εντομίσια φτερά και το μοβ αστραφτερό κουστούμι βγαλμένο από μια γελοία ταινία με μάγους ,καθρέπτες και ένα μικρό αγοράκι που κλαίει για τα χαμένα ζαχαρωτά και την ανεξερεύνητη χώρα ενός πράσινου αναψυχτικού. Ο ήλιος!
προς την κατεύθυνση της ατμόσφαιρας και πιο πάνω μέσα από ακουστικές καταιγίδες πολλαπλών επιστρώσεων άγριων ζωών και παρανοϊκά δυνατές ψαλμωδίες οι αλμυρές φλέβες του μαύρου θεού δομημένες προσεκτικά και οι σκέψεις του διαστήματος που αναπνέουν μέσα απ’ τον καθένα.
Ι Στην επόμενη κοσμική συγκέντρωση ενέργειας Φανερώθηκε ο κρυμμένος χάρτινος κόσμος. Ο κυβερνήτης του, το μικρό παιδί Τσάρλι μας πλησίασε και είπε: -Καλώς ήρθατε στην χώρα του ηλεκτρικού πιάνου!
II Σίγουρα είναι η μέρα του ηλεκτρικού πιάνου Οι ομιχλώδεις εικόνες του χάρτινου κόσμου Τα σιγανά αναδιπλωμένα παιδία από ζελατίνη Η ξεχασμένη προβολή διαπερνά την μαύρη απόχρωση του υπέρ-αυτοκίνητου Υπάρχουν πορτοκαλί κτίρια!
ΙΙΙ ΜΠΟΥΜ! Υπάρχουν πορτοκαλί κτίρια! Υπάρχουν παντού! Σούπερ αυτοκινητοεμπειρία Είναι τετράγωνες μέρες Η αιώνια λατρεία του απέραντου γκρίζου κουμπιού Τα ανοιχτά μάτια της Έρχεται η καινούργια εγκεφαλοαγάπη.
IV Ήρθε ο ταπεινός χνουδωτός κόσμος Το ξέρω με χαρούμενες κρέπες μαρμελάδας Και πίσω απ’ την επίσης χαρούμενη ατμόσφαιρα Είδα το λευκό άστρο υποταγής να κατεβαίνει. Μετά μας υποδέχτηκε η αναπνοή του καθαρού οξυγόνου. Οι μακάριες μέρες της jazz.
Είναι ξύλινο Το κουτί βαθιά ριζωμένο φέρετρο Ρέω Προς ένα καινούργιο σκοτεινό ήλιο.
Στην σπηλιά με τα άγνωστα πλάσματα αφού καταδύθηκα και ένοιωσα τα μάτια μου απ’ την αφόρητη πίεση να ματώνουν ενώ τα τρία σκοτεινά πρόσωπα του θανάτου μεγάλωναν στον ουρανό μέσα στον ταραγμένο μου ύπνο η γλυκιά αίσθηση του νερού να ρέει με ευεργετική διάθεση στο πρόσωπό μου προετοίμασε τα αιωρούμενα χέρια το φωτισμένο παράθυρο ήρθε πιο κοντά τα μάτια μου ετοιμάστηκαν για πρώτη φορά να αντικρίσουν την πραγματικότητα. Τα άνθη της θάλασσας ετοιμάστηκαν να με δεχθούν.
Το σύμπαν πάλλεται με δυο τρόπους με σιγανές δονήσεις με εκτυφλωτικό φως.
η μεσαιωνική κεραία ορθώνεται ακίνητη κάτω απ’ το κίτρινο φως του βομβαρδισμένου ουρανού.
οι μικρές φλόγες χάιδεψαν απαλά την αγαπημένη σελίδα. Μονταγκ το όνομα του θεατή που αποσβωλομένος είδε την άγνωστη γυναίκα να φεύγει που τα αυτόνομά του δάχτυλα, τρέμοντας πυροδότησαν τον διαννοούμενο καταστροφέα που κατά βάθος ήθελε να πεθάνει. Μια σελίδα ακόμα με το πλάνο να μεταφέρεται στο πεζοδρόμιο και το αυθεντικό κορίτσι που ήξερε πράγματα και τολμούσε να κοιτάξει τον άνθρωπο στα μάτια και να δει κρυμμένες ιστορίες εκεί. μικρές εκρήξεις ηρεμίας ευχάριστα μεταλλασόμενα χρώματα και ένα ευχαριστώ προς το ερωτευμένο με τις βιβλιοθήκες παιδί.
Λοιπόν διάφορες ηλεκτρο φωνές ιπτάμενο στατικών ζωων παίζουν με τον αντιβαρυτικό ρευστό κάτοικο σταγόνα τα περιστρεφόμενα κεφάλια πέντε η χρονική επιβράδυνση κάτω απ’ το όχημα όμορφες οι πτηνόμορφες λέξεις ο θεός ήλιος πεύκο που δεν μπορεί να μην κοιμάται σίγουρα ένα σίγουρα σίγουρα σίγουρα αντιβαρύτητα τότε αντιβαρύτητα ναι αντιβαρύτητα ναι αντιβαρύτητα πίσω από το πράσινο ομιχλώδες πράσινο φίλτρο από ασετυλίνη καπνός τύμπανο.
Τρωει με καλοκαιρινή ευδαιμονία η ηλεκτρονικά βαλσαμωμένη μαγκούστα ένα μικροδευτερόλεπτο δημιουργικού χρόνου με καλοκαιρινή βαλσαμωμένη ηλεκτρονικά χρόνου μαγκούστα τρωει μικροδευτερόλεπτο με ευδαιμονία ένα δημιουργικού.
Διότι η λεπτή γαλάζια φλέβα ενός ρωσσικού λευκού παραδείσου ΥΑΚΙΝΘΟΣ κυλάει μέσα απ’ την δίοδο της υπέρτατης απαλότητας.
Τα χρυσά σκαλοπάτια ενδυμένα Σε αυτήν τη ξεκούραστη Απαλή σαν όνειρο της ομίχλης Ανοιξιάτικη μέρα. Το αγαπημένο πρόσωπό της Τα μεταξένια της χέρια Που ποτέ δεν θα γευτώ Η απαλή θάλασσα των ματιών της Που ρέει για πάντα μέσα μου Ο άνεμος που τρυφερά συνοδεύει Το ανθισμένο της κορμί Το μυστικό άρωμα που αυτό διαχέει στο σύμπαν Μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια Για όλους τους τόπους που δεν με προσμένουν.
|
|||
|
|
| [Ίστρος] [ΧχιΡήματα] [ΛογοΤεχνίες] [Τεχνουργήματα] [ΠροΤάσεις] [Δια-δείκτες] [Νεολόγιο] [E picking on IA] |